Odyn, krasnolud i trepanacja czaszki – amulet z Ribe (DK SJy 39)

Z cyklu runiczne ciekawostki mam dziś dla Was intrygującą inskrypcję wyrytą na fragmencie…czaszki. Ludzkiej czaszki. Jeżeli jeszcze o niej nie słyszeliście, to poznajcie datowaną na około 725 – 760 rok duńską inskrypcję runiczną, znalezioną w 1973 roku w Ribe i przechowywaną w tamtejszym muzeum Ribes Vikinger: autor: Christer Hamp, źródło: link Fragment czaszki ma średnicę... Continue Reading →

Runiczna chrzcielnica, a przy okazji trochę o motywie Gunnara Gjuksona w jamie pełnej węży w średniowiecznej Szwecji i Norwegii

Właściwie miała to być tylko króciutka runiczna ciekawostka, ale zaczęłam rozglądać się za tytułowym motywem i szkoda było nie podzielić się ilustracjami. Bohaterką wpisu miała być pierwotnie jedynie chrzcielnica z kościoła w Norums w szwedzkim Bohuslän (Bo NIYR;3), której inskrypcję datuje się na XII wiek. Chrzcielnica została odnaleziona w trakcie renowacji cmentarza w Norums w... Continue Reading →

Kijek runiczny z Lödöse (VG 281)

Runiczny kijek o wymiarach 8,4 x 1,9 cm i grubości 0,4 cm znaleziono przy okazji badań archeologicznych w szwedzkim Lödöse w 1974 roku. Znajdował się w pozostałościach budynku, w którym prawdopodobnie produkowano obuwie; odkryto tam wiele przedmiotów datowanych na początek albo połowę XII wieku. Z jednej strony na kijku wyryto dziewięć znaków runicznych: þ þ... Continue Reading →

Amulet z Ribe (DK SJy 41)

Ten sosnowy kijek długości 30 cm został znaleziony podczas badań archeologicznych w duńskim Ribe w 1955 roku. Z pięciu stron umieszczono na nim znaki runiczne, liczące 0,6 – 0,7 cm wysokości, a inskrypcję – jedną z najdłuższych znalezionych w Danii – datuje się na lata 1275-1325. Jej treść świadczy o tym, że runy wycięto po... Continue Reading →

Wpływ folkloru na język – czyli krótko o „elfich” wyrazach w szwedzkim

Dziś mam dla Was garść elfich ciekawostek związanych z językiem szwedzkim. A może raczej rusałkowych – istoty nazywane przez Szwedów älvor odpowiadają wprawdzie etymologicznie znanym nam z mitologii álfr, ale ich opis wskazuje raczej na to, że nie są to odpowiedniki starogermańskich elfów, tylko raczej rusałki, chociaż nie były tylko płci żeńskiej, a rusałka kojarzy mi się... Continue Reading →

Amulet z Kvinneby (Öl SAS1989;43)

Ten miedziany amulet (Öl SAS1989;43) o wymiarach 53 na 49 mm trafił w ręce badaczy w styczniu 1957 roku. Znalazczyni wykopała go podobno kilka lat wcześniej w swoim ogródku w Kvinneby na wyspie Olandii. Blaszka musiała powstać między 950 a 1100 rokiem, najczęściej podaje się XI wiek. Obecnie znajduje się w Statens historiska museum w... Continue Reading →

Inskrypcja, a właściwie inskrypcje z Tønsberg (N A39)

Chciałam Was zapoznać z kijkiem runicznym Tønsberg (N A39). Inskrypcja jest datowana na okres 1250–1325 a poniżej przeczytacie, dlaczego zwróciła moją uwagę. Ale zanim do tego przejdziemy – coś dla oka, czyli zdjęcia kijka: źródło [W oryginalnym poście znajdowały się zdjęcia z norweskiego Kulturhistorisk Museum, niestety, nie są już dostępne. W internecie udało mi się... Continue Reading →

Amulet z Sigtuny

W roku 1931, podczas szykowania fundamentów pod budynek szkoły ludowej w Sigtunie (Uppland), wykopano niewielką miedzianą blaszkę pokrytą z obu stron inskrypcjami runicznymi. Przedmiot ten, datowany na XI wiek, miał wywierconą dziurkę i najprawdopodobniej był noszony jako zawieszka na szyi. Stąd też nazwa – amulet z Sigtuny, odwołująca się również do treści inskrypcji, ale o... Continue Reading →

Gordan, (In)gordin i Ingordan – skandynawskie amulety chroniące przed elfami

Jeżeli byliście do tej pory przekonani, że w elfy wierzą głównie Islandczycy to oto przedstawiam dowód na to, że istnienia tych nadprzyrodzonych istot nie podważają też Duńczycy. A przynajmniej ci, żyjący w średniowieczu – w Danii odkryto bowiem ołowiany amulet, mający chronić przed elfami. Odkrycia dokonał archeolog–amator w Troelseby na wyspie Lolland. Przy pomocy wykrywacza... Continue Reading →

Blog na WordPress.com.

Up ↑