Runiczne zaklęcie z Bergen (B257)

Czasem żałuję, że nie zajęłam się pracą naukową. Na przykład wtedy, kiedy przeglądając książkę znajduję zrobione kiedyś ołówkiem notatki na marginesach – własny komentarz do wyjaśnień autora, jak w przypadku inskrypcji będącej bohaterką dzisiejszego wpisu. O ile o badaniach z reguły opowiada mi się łatwo, to pisanie o niektórych interpretacjach idzie mi jak po grudzie.... Czytaj dalej →

Reklamy

Draugr w sagach islandzkich – o ”żywych trupach” czyhających na życie osadników na Islandii i Grenlandii

Wstający z grobu i niepokojący żywych zmarli rodem ze skandynawskiego folkloru byli bohaterami poprzedniego wpisu, ale obraz będzie niekompletny jeżeli pominiemy barwne opisy nieumarłych czyhających na życie dawnych Islandczyków. W staroislandzkiej literaturze pojawiają się często lawinowo, w dodatku mogą atakować w grupach: ktoś umiera, wraca, powoduje kolejny zgon, dwóch przychodzi po następnego i tak dalej,... Czytaj dalej →

Draugen, skogagast, nattramn, utburden, myling, deildegast i inni ”powtórnie chodzący”: upiorne towarzystwo z norwesko – szwedzkiego folkloru.

Pomyślałam, że niegłupim pomysłem byłby "upiorny” wpis o skandynawskich odpowiednikach naszych duchów. Tych straszących. Podeszłam do tematu bardzo ambitnie, szukając nieumarłych w sagach i na inskrypcjach runicznych, żeby potem przejść do bardziej współczesnego folkloru, ale okazało się, że to temat zbyt obszerny jak na jeden wpis, dlatego dziś zapoznam Was z kilkoma strasznymi postaciami z... Czytaj dalej →

Runiczne… buty z Bryggen

Dzisiejszy króciutki wpis z cyklu runicznych ciekawostek może być nieco intrygujący, ale skoro inskrypcje runiczne znajdujemy na wszelkich możliwych przedmiotach mniej lub bardziej codziennego użytku, to wyszyte na butach znaki runiczne nie powinny właściwie dziwić.  Kilka fragmentów obuwia, które ozdobiono runami zachowało się w Bryggen – nadbrzeżnej zabudowie Bergen. Na najbardziej chyba znanym "runicznym” bucie,... Czytaj dalej →

O „kocie” z Dovre – motyw z islandzkiej sagi w norweskim folklorze?

Poniedziałki bywają ciężkie, więc na poprawę humoru mam dla Was norweską opowieść o ”kocie” z Dovre; zabawną historię pokazującą, że skandynawskie trolle to raczej niezbyt rozgarnięte stworzenia. Najpopularniejsza wersja tej bajki pochodzi ze zbioru Norske Folke – Eventyr spisanych przez Asbjørnsena i Moe’a, ale niewykluczone, że ta historia żyje w skandynawskim folklorze od wielu lat,... Czytaj dalej →

Runiczny sylabariusz – drewniany krążek z Sigtuny (SL 97)

Podczas przeprowadzonych w 2000 roku wykopaliskach w szwedzkiej Sigtunie natrafiono na niewielki dębowy krążek o szerokości około 10 cm i grubości 2 cm, z okrągłym otworem na środku. Znalezisko pochodzi z początku XI wieku: znajdowało się w warstwie pomiędzy pozostałościami dwóch budynków, warsztatów zajmujących się odlewami z brązu i produkcją grzebieni, z których starszy powstał... Czytaj dalej →

Nøkken, näcken, nykur. Skandynawski wodnik w folklorze, języku i muzyce

Każdego lata słyszymy o tragicznych statystykach utonięć. Wiele z tych nieszczęśliwych wypadków bywa spowodowanych alkoholem czy po prostu głupotą, ale czasem słychać też o świetnych i odpowiedzialnych pływakach, którzy zupełnie niespodziewanie giną w wodzie. Jeżeli nawet nam niektóre utonięcia wydają się dziwne, to wyobraźcie sobie, co o takich zgonach musieli myśleć dawni Skandynawowie. Radzili sobie... Czytaj dalej →

Nú kennir Rollant at dauði ferr at honum – Roland czuje, że śmierć już blisko po… staronordycku? O francuskiej „Pieśni o Rolandzie” w Skandynawii.

Każdy wie, że 15 lipca to data bitwy pod Grunwaldem. A 15 sierpnia? Na przykład bitwa w wąwozie Roncevaux, w której w roku 778 zginął Roland. I to jak! Pieśń o Rolandzie opisuje, jak to umierając nie tylko szukał dogodnego miejsca na dokonanie żywota, ale też zabijał wrogów, układał obok siebie przyjaciół oraz próbował zniszczyć... Czytaj dalej →

„Przybyła jadąc na wilku i mając żmije jako lejce” – olbrzymka Hyrrokkin i pozostałe kamienie z Hunnestad (DR 282 – 286)

  Trudno jednoznacznie powiedzieć, czy kamienie z Hunnestad znane były okolicznym mieszkańcom "od zawsze", czyli od wyrycia inskrypcji i rysunków gdzieś w X czy XI wieku, czy może po okresie zapomnienia odkryto je na nowo - pewny jest za to fakt, że ta grupa zabytków runicznych została uwieczniona na ilustracji w latach 20. XVII wieku.... Czytaj dalej →

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑